एउटा लामो काल खण्डसम्म सङ्कटग्रस्त बनेको नेपाली चलचित्र उद्योग एउटा क्रमभङ्गताको प्रतीक्षामा थियो। व्यावसायिक रूपमा सफल चलचित्रको खडेरी चलेका बेलामा केही सीमित चलचित्रबाहेक बाँकीले असफलताकै धरहरामा इँटा थपिरहेका थिए। अब

भोलि समयको कठघरामा उभ्याएर कसैले संसारलाई जग देखिनै हल्लाउने कोभिड-१९ को महासङ्कटको बेला लेखक तथा रचनात्मक कलाकारले के योगदान गरेका थिए भनेर प्रश्न सोध्यो भने कतै हामी अमूर्त पत्थरझैँ चुपचाप

एउटा चलचित्रलाई सफल र महान् बनाउन के को भूमिका महत्चपूर्ण हुन्छ? के राम्रो कथाले चलचित्रलाई महान् बनाउने हो? या पात्रको चयन र प्रस्तुतिकरणले चलचित्रलाई महान् बनाउँछ? कलाकारको उत्कृष्ट अभिनयले चलचित्रलाई

कोभिड-१९ पछि नेपाली चलचित्र पहिलाको जस्तो सामान्य स्थितिमा फर्कन निःसन्देह केही समय लाग्नेछ। नयाँ परिस्थितिको सामना गर्दै नेपाली चलचित्रले त्यस शून्य समयमा प्राथमिकताका साथ विमर्श गर्नुपर्ने विषय नेपाली चलचित्रको पहिचानको

कोरियामा आयोजना हुने यो वर्षको बुसान ईन्टरनेसनल फिल्म फेस्टिभल २०२० मा रामकृष्ण पोख्रेलको ‘रिभर इन द मिरर’ एसियन प्रोजेक्ट मार्केट(एपीएम) मा छनाैट भएको छ। आफ्नी ८१ वर्षे हजुरआमा सँग कटुता